جان زندانیان سیاسی اعتصابی در خطر است  

 

 

 مجید توکلی از فعالین جنبش  دانشجوئی که به مدت ششماه است در زندان بسر میبرد با اعتصاب غذای خشک علیه شکنجه وفشار در زندان به اعترض پرداخته است، جان این زندانی سیاسی در خطرجدی قرار دارد. بطوریکه قدرت تکلمش را از دست داده است.  همچنین کوهیار گودرزی از فعالین دانشجوئی و عضو کمیته گزارشگران حقوق بشر نیز در اعتصاب غذا بسر میبرد و بدلیل وخامت جسمی هر دو زندانی سیاسی به بیمارستان منتقل شده اند.

 

مجید توکلی ، کوهیار گودرزی  تنها دو نام آشنا از هزاران زندانی سیاسی بی نام و نشان دیگری هستند که بدلیل دگر اندیشی ، آزادیخواهی، عدالت  طلبی،  شکنجه شده و تحت فشارهائی غیر انسانی و وحشیانه یک حکومت فاشیستی در زندان بسر میبرند.  نباید گذاشت انسانهائی که در اعتراض به ظلم وستم بپا خاسته ، وبرای دفاع از آزادی ، برابری ، در اعتراض به سرکوب،  استثمار، بی حقی عمومی، دیکتاتوری و خفقان به زندان افتاده اند، خود را تنها احساس کنند.  انعکاس اعتراض و همبستگی مردم در بیرون از زندانها،  به جانیان رژیم جهل و جنایت نشان میدهد، که زندانیان سیاسی تنها نیستند، و مردم نخواهند گذاشت که سرکوبگران جمهوری اسلامی در خفا و براحتی بجان زندانیان سیاسی بیافتند  تا  به خیال خود در بیرون از زندانها توده های بپا خاسته را مرعوب کنند.

 

  پس از اعدام جنایتکارانه پنج زندانی سیاسی که چهارنفرشان کرد بودند، مردم کردستان با  اعتصاب عمومی  یکپارچه و شکوهمند در روز 23 اردیبهشت پاسخ دندان شکنی به جمهوری اسلامی دادند. مردم کردستان با این اعتصاب نشان دادند که سیاست رعب و وحشت سیاستی بی ثمر است ، اعدام پنج زندانی سیاسی مبارز نه تنها آنها را مرعوب نکرد، بلکه آنها متحدتر وسازمانیافته تر در مقابل رژیم قرار داد. و پیوند  جنبش خلق کرد را  با مبارزات آزادیخواهانه  مردم ایران، زنان و کارگران تحکیم کرد.  رژیم زخم خورده از این حرکت مردم کردستان، و در آستانه 22 خرداد، سالگرد کودتای انتخاباتی و خیزش بزرگ و خود جوش توده ای مردم علیه استبداد و بی حقی عمومی، در تلاش برای راه نجاتی است. در همین راستاست که فشار بر جنبشهای اجتماعی ، جنبش دانشجوئی ،  زنان ، وملیتهای تحت ستم را افزایش داده است .   در چند هفته اخیر با طرح   ً عفاف و حجاب ً  و  در چند روز گذشته به نام ارتقائ امنیت اجتماعی ، تعرض تازه ای را به زنان شروع کرده است ،  در شرایط کنونی سردمداران رژیم از این طرح هدف دیگری سوای بد حجابی را دنبال میکنند، آنها میخواهند از زنان  بدلیل حضور چشمگیرشان  در اعتراضات توده ای بعد از انتخابات زهر چشم بگیرند ونیروی مقاومت آنها را در هم بشکنند.  از سوی دیگر همزمان با چهارمین سال قیام مردم آذربایجان در سال 85 ، در اعتراض به ستم ملی ، رژیم فضائی امنیتی در شهرهای آذربایجان بوجود آورده واقدام به دستگیری فعالین مدنی آذربایجانی کرده است.

 

واقعیت آنستکه دیگر سالهای دهه شصت که رژیم جنایتکار جمهوری اسلامی در خفا دسته دسته زندانیان سیاسی را به جوخه های اعدام سپرد ودر گورهای دسته جمعی دفن کرد سپری شده است، رژیم با یک جنبش عظیم ضد دیکتاتوری روبرو است، جنبش های اجتماعی به میدان آمده اند ، وبر خواستهای خود پای می فشارند.  امروز رژیم در داخل با امواج مقاومت وا عتراض مردم در خیابانها، کارخانه ها، دانشگاهها روبروست.  خواست لغو اعدام و شکنجه و آزادی همه زندانیان سیاسی نه تنها خواست عمومی سیاسی بلکه با  دیگر خواستهای مشخص و ملموس کارگران، زنان ، دانشجویان، ملل تحت ستم، در هم تنیده شده است.  اگر رژیم سیاست فشار و شکنجه به زندانیان سیاسی را به منظور ترساندن مردم  و وادار کردن آنها به سکوت بکار میبرد ،  به  میدان آمدن جنبشهای اجتماعی ،  تبدیل شدن شعار آزادی زندانی سیاسی ، لغو اعدام و شکنجه به شعار محوری آنها ضروری است ، همانگونه که حمایت فعال جنبش ضد استبدای از خواستهای اخص کارگران ، زنان وملیتهای تحت ستم لازم است.   با گسترش فعالیت و مبارزه ، به میدان آمدن جنبشهای اجتماعی  و تاکید آنها بر شعار آزادی همه زندانیان سیاسی و لغو اعدام و شکنجه  است که  میتوان  به دفاع از زندانیان سیاسی پرداخت.

 

                          سرنگون باد رژیم جمهوری اسلامی

                        زنده باد آزادی ، زنده باد سوسیالیسم

                        کمیته مرکزی سازمان کارگران انقلابی ایران ( راه کارگر)  

                     8 خرداد 1389- 29 ماه مه 2010

 

 

 

 

.