پیام کمیته مرکزی سازمان کارگران انقلابی ایران ( راه کارگر )

 

            به مناسبت بازگشایی مدارس و دانشگاهها

 

با به پایان رسیدن فصل تابستان و شروع پائیز ، هزاران مدرسه و دانشگاه ، فعالیت آموزشی خود را در سال تحصیلی جدید ، مجددا از سر می گیرند.

حدود 14 میلیون دانش آموز و بیش از 3 میلیون دانشجو به همراه یک میلیون معلم و استاد به سر کلاسهای درس باز میگردند . این در حالیست که هنوز بیش از 15 درصد از جمعیت هفت تا سصت ساله کشور از بیسوادی مطلق رنج میبرند که چند میلیون از آنها را کودکان 7 تا 12 ساله تشکیل میدهند که به دلیل فقر حتی قادر نشده اند وارد دبستان شوند و آموزش ابتدایی را به عنوان اولیه ترین نیاز انسان فرا گیرند . این کودکان به همراه چند میلیون نوجوان دیگر که پس از گذراندن دوره ابتدایی هیچگاه وارد دبیرستان نمی شوند عموما مجبورند برای سیر کردن شکم خود و تامین بخشی از هزینه های خانواده تهیدست خود ، به صفوف میلیونی کودکان کار و کودکان خیابانی بپیوندند و حتی به تکدی ، تن فروشی و بزهکاری روی آورند .

از سوی دیگر صدها هزار معلم که علی القاعده باید همه توش و توان خود را صرف تعلیم و تربیت آینده سازان کشور کنند ، به دلیل حقوق ماهانه ناچیزشان که اکثرا از 300 تا 500 هزار تومان فراتر نمی رود ناگزیر از زندگی چند شغله هستند  که سبب تحلیل توانایی آموزشی شان می شود . وقتی هم به این وضعیت نکبت بار اعتراض میکنند همچون رسول بداغی به حبس و شکنجه محکوم می شوند و یا همچون فرزاد کمانگر به جوخه اعدام سپرده می شوند.

حداقل یک چهارم جمعیت ایران بطور مستقیم درگیر سیستم آموزشی کشور هستند اما رژیم اسلامی  به جای توجه به این بخش بزرگ از حیات اقتصادی اجتماعی فرهنگی جامعه ، الویتهای دیگری چون ماجراجویی هسته ای و نظامی ، گسترش بی امان نهادهای امنیتی و سرکوبگر ، کمک به نیروهای مرتجع اسلامی در اقصی نقاط جهان و صرف بوجه های کلان برای امور تبلیغاتی و مذهبی را در برابر خود قرار داده است . این در حالیست که با پیاده شدن تدریجی قانون حذف یارانه ها – که از اول مهر ماه شدت بیشتری خواهد گرفت – بزودی شاهد فلاکت بیشتر مردم و مجبور شدن هزاران دانش آموز و دانشجو به ترک تحصیل و پیوستن اجباری به بازار کار خواهیم بود . بازاری که همین اکنون قادر به تامین شغل برای میلیونها بیکار و حتی برای فارغ التحصیلان دانشگاههای کشور نیست.

علیرغم همه این مشکلات ، رژیم در هراس از انزوای کامل خود در میان قشر جوان کشور و تلاش برای مهار مبارزات آزادیخواهانه و برابری طلبانه آنها – به ویژه جنبش دانشجویی – تمام تلاش خود را برای راه اندازی یک انقلاب فرهنگی جدید آغاز کرده است . اخراج ، تعلیق و ستاره دارکردن انبوهی از دانشجویان فعال ، اخراج و یا بازنشسته کردن اجباری استادان و معلمین دگراندیش و منتقد ، طرح انتقال دانشگاههای تهران به خارج از شهر ، طرح بومی سازی و نیز جدا سازی جنسیتی – چه از طریق ایجاد دانشگاههای دخترانه و چه از طریق جداسازی دانشجویان پسر و دختر در سر کلاس درس ، تلاش برای محدود سازی تدریس علوم انسانی و نیز برخی رشته های هنری نظیر آموزش موسیقی ، تلاش برای جایگزینی دروس علمی ناهمخوان با آموزه های رژیم با انبوه خرافات فقهی و غیرعلمی ، تلاش برای سخت کردن گزینش دانشجویان مخالف نظام و در عوض سهل کردن راه ورود همراهان و حامیان رژیم ، همه و همه اقداماتی هستند برای مقابله با سنگر نیرومند جنبش دانشجویی و نیز جنبش سکولار و آزادیخواهانه جوانان ایران .

این رژیم به روشنی شاهد حضور میلیونی و تعین کننده جوانان دانشجو و دبیرستانی در جنبش آزادیخواهانه مردمی کشورمان پس از کودتای انتخاباتی خرداد ماه سال گذشته بوده است . در طول 15 ماه گذشته دهها جوان – عمدتا دانشجو – در جریان اعتراضات خیابانی و یا در شکنجه گاههای رژیم کشته شدند ، صدها تن بازداشت و هزاران تن تحت تعقیب قرار گرفتند که از میان آنها چند هزار نفر به ترکیه و دیگر کشورها پناهنده شده اند . هم اکنون تنها در دو زندان اوین و گوهردشت بیش از 30 دانشجو زیر انواع فشارهای جسمی و روحی بسر میبرند . با این همه این دانشجویان به همراه دیگر زندانیان سیاسی از طریق برپایی اعتصاب غذا و انتشار بیانیه ها و نامه های افشاگرانه جمعی ، همچنان سازش ناپذیر از آزادی و برابری و کرامت انسانی دفاع میکنند و با شجاعت از همکلاسی ها و همرزمان خود در دانشگاهها و دیگر مراکز آموزشی میخواهند که در سال تحصیلی 89 – 90  نیز همچون سال گذشته خواب را از چشم حاکمان بربایند و ثابت کنند که علیرغم افول اعتراضات توده ای خیابانی ، جنبش دانشجویی همچنان در مراکز آموزش عالی و انبوه جوانان در محلات و ورزشگاهها و کلا هر مکان و زمانی که شرایط آن فراهم شود از تداوم مبارزه برحق خود علیه استبداد سیاسی – مذهبی و فقر و فلاکت اجتماعی دست نخواهند شست و از جمله تهاجم ضد فرهنگی جدید رژیم را نیز خنثی خواهند کرد.  جنبش دانشجویی ایران چه در دوران استبداد سلطنتی و چه در دوران استبداد دینی ثابت کرده که در اوج اختناق ، آخرین سنگری بوده که همچنان شعله مقاومت را فروزان نگه داشته است به همین خاطر رژیم اسلامی امسال تدابیر گسترده و ویژه ای را برای کنترل مراکز آموزشی کشور  اندیشیده است ، غافل از اینکه بیلان سه دهه شکست تهاجمات سیاسی و فرهنگی رژیم در برابر او و دانشجویان قرار دارد. با این همه جنبش دانشجویی و جنبش عمومی جوانان کشورمان آگاه است و به عبارتی بهتر باید آگاه باشد که بدون پیوند با جنبشهای اجتماعی و مستقل دیگر مردم کشورمان –بویژه جنبش کارگری ، زنان و ملیتهای تحت ستم – قادر نخواهد بود به تنهایی شیشه عمر رژیم ولایت فقیه را بر ژمین کوبد و پیکار برای آزادی و دمکراسی سکولار را در پیوند با برابری و عدالت اجتماعی به پیش برد . اکثریت عظیم جمعیت 18 میلیونی دانش آموزان و دانشجویان کشورمان متعلق به خانواده های کارگر و زحمتکش هستند از اینرو بطور بالقوه این ظرفیت را دارند که امر رهایی را صرفا در یکسری اصلاحات سیاسی دمکراتیک جستجو نکنند بلکه فراتر از این رفرمهای جزیی ،  به یک انقلاب اجتماعی رادیکال فکر کنند . نا گفته پیداست که نقش دانشجویان ، محصلین و معلمین چپ در ایجاد این پیوند  و تشکلها و ظرفهایی متناسب با آن ، کلیدی است .

پس دست در دست هم در سال جدید تحصیلی عهد بربندیم که یک لحظه از مبارزه با رژیم اسلامی سرمایه ، سازماندهی و تشکل یابی جنبشهای گوناگون اجتماعی و تلاش برای تدارک یک انقلاب حقیقتا رادیکال برای استقرار آزادی و برابری در ایران  دست نکشیم .

با این امید ، سال تحصیلی و مبارزاتی پرباری را برای همه شما آرزو می کنیم  !

 

                              سرنگون باد جمهوری اسلامی ایران !

                               زنده باد آزادی ، زنده باد برابری !

                 کمیته مرکزی سازمان کارگران انقلابی ایران ( راه کارگر )

                                          اول مهر ماه 1389  

                               www.rahekaregar.com