اعدام جعفر کاظمی و محمد علی حاج آقائی را محکوم میکنیم

 

 

رژیم جنایتکار جمهوری اسلامی، بار دیگردر سحرگاه دوشنبه چهارم بهمن ماه دست به جنایت تازه ای زد. این بار دو زندانی سیاسی، جعفر کاظمی و محمد علی حاج آقائی بهمراه چهار زندنی دیگراعدام شدند. ایندو زندانی سیاسی پس از تقلب انتخاباتی و بدنبال اعتراضات و تظاهرات با شکوه مردم ، به اتهام ارتباط و همکاری با سازمان مجاهدین وتوزیع تصاویر وپلاکارد وتهیه تصویر وفیلم از درگیریها به اعدام محکوم شده و حکم اعدام بدون اطلاع خانواده و وکلایشان انجام گرفت. ایندو زندانی سیاسی در بیدادگاههای رژیم تحت شدیدترین فشارها و شکنجه ها برای انجام مصاحبه تلویزیونی قرار گرفته بودند. جعفر کاظمی و محمدعلی حاج آقائی هر دو از زندانیان سیاسی سابق دهه 60 بودند.

 

واقعیت اینستکه جمهوری اسلامی با اتکا به اعدام ، شکنجه و زندان بر سر کار مانده است وازاین حربه برای پیشگیری از حرکات متشکل و مستقل کارگران، زنان، دانشجویان و ملیتهای تحت ستم استفاده کرده است. از اینرو امروزه در شرایطی که در نتیجه اجرای طرح هدفمند کردن یارانه ها و تشدید تورم و بیکاری، فشار طاقت فرسائی بر مزد و حقوق بگیران وارد شده که با امکان خیزشهای مردمی خواب آرام را از سردمداران جمهوری اسلامی ربوده ا ست، رژیم مستاصل و رو در رو با موج عظیم خشم و نفرت توده ای  و احتمال انفجار قریب الوقوع آن  قرار گرفته، واز سر درمانده گی و استیصال شمشیر را از رو بسته و افسار گسیخته و بی عنان به ایجاد جو رعب و وحشت پرداخته است. تنها در یکماه گذشته بیش از صد زندانی به جوخه های مرگ سپرده شده اند. واین درحالیست که اعتراف گیری در زیر شکنجه های هولناک ، محاکمه در پشت درهای بسته و بدون حضور وکیل مدافع ، محروم کردن زندانیان ازابتدائی ترین حقوق انسانی هم چنان ادامه دارد.

 

ما ضمن محکوم کردن اعدامهای جنایتکارانه توسط رژیم ضد انسانی جمهوری اسلامی، ازهمه سازمانها، نهادها و تشکلات مترقی و آزادیخواه و برابری طلب میخواهیم که با تمام قوا و به هر شکل ممکن به افشای گسترده جنایات جمهوری اسلامی در سطح جهانی پرداخته و فشارهمه جانبه علیه اعدام و شکنجه را گسترش دهند. این نیروی بزرگی است که میتواند در حمایت از مبارزات مردم نقش فعالی داشته باشد. بدون شک به میداان آمدن جنبشهای اجتماعی ، تبدیل شدن شعار آزادی زندانی سیاسی، لغو اعدام و شکنجه به شعار محوری آنها، یکی از اهرمهائی است که با آن میتوان به مقابله با داس مرگ و جنایات جمهوری ا سلامی رفت و رژیم را وادار به عقب نشینی کرد.

 

 

گسترده تر باد مبارزه برای لغو اعدام و آزادی همه زندانیان سیاسی

  سرنگون باد رژیم جمهوری اسلامی

                                        زنده باد آزادی ، زنده باد سوسیالیسم

                         کمیته مرکزی سازمان کارگران انقلابی ایران ( راه کارگر)

پنجم بهمن 1389 25 ژانویه 2011