در باره ضرورت گسترش پایه های توده ای جنبش !

 

شرکت مردم در تظاهرات یکشنبه اول اسفند  به مناسبت بزرگداشت شهدای جنبش در 25 بهمن، بخوبی نشان داد که خیزش پرشکوه مردم در 25 بهمن  ، با تمرکز شعارها بر سرنگونی خامنه ای آغاز دور تازه ای از مبارزه ساختار شکن مردم  را رقم زده است. این  دور تازه حرکت مردم از یکسو در شرایطی صورت میگیرد که  جنبش انقلابی مردم در کشورهای عربی منطقه نیز در حال زایش و اوج گیری است ، و از طرف دیگر در داخل ایران نیزهمراه  با تداوم بحران سیاسی کشور و  خرابی اوضاع اقتصادی و انزوای بین المللی حکومت اسلامی ، شکاف میان طرفداران نظام ولایت فقیه  به نحو چشم گیری رو به گسترش است. در چنین شرایطی میتوان پیش بینی کرد که روزهای آینده  ، آبستن تحولات تازه است و شرایط برای اشکال متنوع مبارزاتی مردم آماده تر میشود .

اما این هم حقیقتی است که با امکانات و قدرت تا کنونی حکومت برای سرکوب  تظاهرات  خیابانی ،اگر جنبش مردم نتواند اشکال متنوع مبارزاتی را به کار گیرد و به طور مشخص جنبش های مطالباتی بخش های مختلف مردم  اعم از کارکنان بخش های مختلف تولیدی ، خدماتی، آموزشی، زنان ، جوانان، دانشجویان، بیکاران ، ملیتها را وارد صحنه کند و دامنه  جنبش را گسترش دهد ، قادر نیست که توازن قوا را بهم زند وسرنوشت نبرد را تعیین کند.

به میدان آمدن و فعالتر شدن جنبش های متنوع اجتماعی و در هم آمیختن مطالبات اقتصادی و سیاسی  از این نظر نیز اهمیت دارد که  با توجه به برنامه حذف یارانه ها و گسترش بحران اقتصادی و رشد بیکاری و فلاکت ، شرایط  برای  اعتصابات کارگری و شورشهای اعتراضی در محلات زحمتکش نشین و انواع نافرمانی مدنی در برابر باید ها و نبایدهای رژیم اسلامی بیش از پیش  فراهم  میشود . بر بستر این مبارزات گسترده برای نان و آزادی،هم  پایه های توده ای جنبش  تقویت میشود و هم شبکه ها و تشکلهای مستقل مردمی و ریشه دار در این جنبش ها  برای تداوم و تعمیق حرکت های اعتراضی ، سامان و استحکام می یابد.

نکته قابل توجه دیگر آنستکه  در شرایطی که لازم است دایره مطالبات جنبش گسترش یابد ، اصلاح طلبان با انتشار ویرایش تازه منشور جنبش سبز ،همچون گذشته  تلاش دارند که جنبش ساختار شکن مردم را در چارچوب  قانون اساسی مهار کنند و درحالیکه از شبکه های اجتماعی واقعی و مجازی سخن می گویند ، شورای سبز امید را  برای کنترل انحصاری مبارزات مردم و تعیین شعارها و شکل مبارزه مردم وارد صحنه میکنند. به عنوان مثال همین سه شنبه 10 اسفند ، که شورای سبز امید ، دعوت به راهپیمایی کرده و شعار راهپیمایی را نیز " یا حسین ، میر حسین " و " یا مهدی ، شیخ مهدی " ، تعیین کرده و حرکت  بعدی را نیز در صورت عدم آزادی  موسوی و کروبی ،  سه شنبه دو هفته بعد و با همین شعارها مشخص کرده ، بخوبی نشان میدهد که اگر ابتکارعمل  دست شورای سبزامید بیفتد ، امیدی به گسترش و تعمیق جنبش نیست.و این  در حالیست که ما اکنون برای تقویت تظاهرات خیابانی نیاز به فعال کردن کلیه  جنبش های اجتماعی داریم . به عنوان مثال شعار لغو برنامه هدفمند کردن  یارانه ها در شرایطی که فشار فلاکت و بیکاری رو به گسترش است یک مطالبه  مهم برای باز کردن یک عرصه گسترده ازمبارزه است که جنبش های اعتراضی در محلات زحمتکش نشین و اعتراضات کارگران و بیکاران را میتواند فعال کند. اما اصلاح طلبان که از برنامه حذف یارانه ها در مجموع دفاع میکنند ، از ورود به این عرصه ها ناتوانند. بویژه که میدانند رشد این جنبش ها موجب تقویت جنبش ساختارشکن میشود.همین طور است در باره جنبش زنان ، ملیت ها و...که یا به آن وارد نمیشوند و یا اگر وارد شوند تلاش میکنند که این جنبش  ها را در چهارچوب قانون اساسی مهار کنند.

روزهای آتی روزهایی حساس است . از یکسو حکومت نگران از حضور مجدد جنبش مردم در خیابان یک نوع حکومت نظامی اعلام نشده در تهران برقرار کرده ودر همه شهرهای بزرگ در حال آماده باش بسر میبرد. و از سوی دیگر مردم خود را آماده  تداوم مبارزه میکنند. بی تردید مبارزه برای آزادی کلیه زندانیان سیاسی و لغو شکنجه و اعدام هم در داخل و هم در خارج کشور یک عرصه مهم نبرد محسوب میشود. د ر همین رابطه ما درعین حال که حصر یا زندانی کردن موسوی و کروبی را محکوم میکنیم و خواهان آزادی کامل آنان هستیم ، اما با طرح اصلاح طلبان که میکوشند این خواست  را  شعار مرکزی تظاهرات خیابانی مردم قرار دهند و با شعار" یا حسین ، میر حسین "برای جنبش رهبر تراشی کنند و مانع  طرح مطالبات متنوع و ساختار شکنانه  مردم شوند مخالفت میکنیم . همچنین 8 مارس ( 17 اسفند )  روز جهانی زن نیز در پیش است . این مناسبت زمینه مساعدی برای جاری شدن  پتانسیل جنبش زنان در داخل و خارج کشور برای بالا بردن صدای این جنبش است . به دنبال آن  سه شنبه 24 اسفند و شب چهار شنبه سوری از راه می رسد . این مناسبت نیز زمینه مساعدی برای تجمع طبیعی و حرکات های اعتراضی مبتکرانه جوانان فراهم میکند. با فرا رسیدن پایان سال و نوروز، فقر ، ناداری ، گرانی ، حقوق های پرداخت نشده ، کابوس فلاکت را در برابر چشم اکثریت مردم زحمتکش ما برجسته تر میکند و زمینه حرکات اعتراضی  از این بابت نیز فراهم تر میشود. پس از آن اول ماه مه روز جهانی کارگر فرا می رسد.، روزی که به اکثریت جمعیت کشور تعلق دارد  و رشد مبارزه و تشکل در صفوف پراکنده کارگران ، نقش تعیین کننده در سرنوشت نبرد برای آزادی و برابری اجتماعی دارد.

 بر بستر شرایط مساعد کنونی و در مسیر فرا رسیدن مناسبت های مستقل مردمی ،همه  فعالین این جنبش ها  با ارزیابی مشخص از وضعیت  می توانند که به اشکال مناسب این  مبارزات  را  جاری سازند و ارگان های سرکوب حکومت را  در محاصره امواج متوالی جنبش های گسترده مردمی فلج سازند  .ما به عنوان بخش کوچکی از جنبش وسیع مردم برای آزادی و برابری اجتماعی و  در همسویی با این جنبش وظیفه خود میدانیم که در حد توانمان  برای بالا بردن صدای گفتمان آزادی و سوسیالسم تلاش کنیم .

                                              

                                                 سرنگون باد رژیم جمهوری اسلامی !

                                                زنده باد آزادی ، زنده باد سوسیالیسم ! 

                                  کمیته مرکزی سازمان کارگران انقلابی ایران ( راه کارگر )

                                                  9 اسفند 1389 ــ 28 فوریه 2011