اعلامیه کمیته مرکزی سازمان بمناسبت ٢۵ نوامبر ، روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان

 

خشونت به زنان در ایران فاجعه بارتر می شود. به خود آئیم !

 

گزارش اولین تحقیق رسمی سازمان بهداشت جهانی برای تعیین وضعیت سلامتی زنان در ژوئن۲٠۱۳، باردیگرابعاد وسیع خشونت جنسی به زنان وعوارض ناشی ازآن را آشکارساخت. بنا براین گزارش ۳۵٪ زنان در سراسر دنیا مورد خشونت فیزیکی، تجاوز، سوءاستفاده جنسی و یا سایر اشکال خشونت قرارمی گیرند. دراین گزارش تاکید شده است که خشونت درخانواده گسترده ترین عرصه ی اعمال خشونت است. ۳٠٪ زنان دنیا مورد خشونت خانوادگی قرارمی گیرند. ۳۸٪ زنانی که کشته می شوند مستقیما به دست همسر، شریک زندگی، یا همسر سابق و دوست پسر سابق خود به قتل می رسند. قتل و تجاوز به زنان درخارج ازمحیط آشنا ٧٫۲٪ موارد ثبت شده را تشکیل می دهد. باید به خاطر داشته باشیم که چنین آماری تنهابراساس مستندات ثبت شده تهیه می شود. یعنی بر اساس آمارموجود در کشورهایی که اگر هم بعلت وضعیت اقتصادی امکانات حمایتی کافی از زنان درآن کشورها وجودنداشته باشد، لااقل خشونت خانوادگی قانونا جرم محسوب می شود ومجرم تحت تعقیب قانونی قرارمی گیرد. علیرغم آن سازمان بهداشت جهانی اذعان می کند که زنان بسیاری بعلت ترس و یا شرم برای دادخواهی مراجعه نمی کنند. بنا بر داده های سازمان بهداشت جهانی  ۲۵٫٤٪ زنان دراروپا مورد خشونت خانگی قرارمی گیرند واین رقم درآمریکا به ۲٩٫۸٪ می رسد.

به هوش خارق العاده ای نیازنیست تا بتوان تصورکرد که درایران، کشوری که حکومت آن برپایه ی آپارتاید جنسی شکل گرفته، میزان گستردگی اعمال خشونت به زنان درچه ابعادی است. درکشوری که نه تنها خشونت به زن در خانواده جرم نیست بلکه قانون خود مصداق روشن خشونت به زن است. کشوری که بنا به قانون ، زن تحت "ریاست مرد" در خانواده تعریف می شود ونه تنها "تمکین" برای ارضای نیاز جنسی مرد درهرزمان از وظایف اوست بلکه از هرگونه حقی نسبت به فرزندان خود محروم است. اینست که درایران آمارگیری ازمیزان خشونت خانوادگی ناممکن است.

وجود قوانین ضدزن، نزدیک به ۳۵ سال تبلیغ و ترویج فرهنگی که زن را به عنوان مخلوق خلق شده برای خدمتگزاری و برآورنده ی نیازهای جنسی مردان تعریف می کند، آثارشوم خود را روز به روز بیشتر به نمایش می گذارد. در مجلس شورای اسلامی بر سر حق ازدواج پدربا فرزندخوانده رای گیری می شود. وشورای نگهبانش اعلام می کند که برای حل مسئله محرمیت باید که به پدرخوانده حق ازدواج با دختربچه ای که قیمومیتش را به دست آورده، داده شود. یعنی "پدر" با گرفتن حق همخوابگی می خواهد از آن دختربچه حمایت کند؟ آیا این فقط مسئله زنان است؟ مردان این جامعه با وضع چنین قوانینی مشکل ندارند؟ تا کجا باید حرمت انسانی زیرپا گذاشته شود؟ لغو قانون حمایت خانواده اولین قانون ملغی شده از سوی حکومتگران اسلامی جهت دستیابی به قدرت بود. این بارنیز رژیم درمیان هیاهوی گشودن باب مذاکره با آمریکا ونوید برداشته شدن تحریم ها از یکسو و حذف یارانه ها از سوی دیگر دست به وضع قانونی زده است تا زمینه های گسترش ایدئولوژیک خود را تحکیم بخشد.  با وضع چنین قانونی:

- سرنوشت دخترکانی که تحت قیمومیت پدربزرگ ها وعموها و عموزاده ها قرارمی گیرند در تیرگی قرارمی گیرد.

- زنان ومادران باید به دختربچگانی که تحت قیمومیت همسرانشان درآمده اند به مانندهووی بالقوه خود نگاه کنند و تحقیرشوند.

- پدران نیز باید نگرانی عمیقتری نسبت به آینده ی دخترکانشان در صورت فقدان خود داشته باشند.

وضع چنین قوانینی توهین به مرد ایرانی ست. آیا مرد ایرانی تا به این حد با مرد بودن خود دچارمشکل شده که به وضع چنین قوانینی نیازپیدا کرده است؟ نباید بگذاریم مجلسی که عقب مانده ترین وارتجاعی ترین بخش جامعه ایران را نمایندگی می کند چنین بی محابا جامعه را بیش از پیش در منجلاب تباهی فروبرد.

زن غنی و فقیر دراین سرنوشت محتوم شریکند. علاوه برآن نباید فراموش کرد که بنا به آماردولتی زنان فقط ۱۳٫٦٪ نیروی کاررا تشکیل می دهند. ناگفته پیداست که اکثریت زنان در صورت مرگ همسر برای امرار معاش خود و فرزندانشان مجبور به ازدواج دوباره می شوند. وضع چنین قوانینی سرنوشت زنان و دختران اقشار محروم را که اکثریت جامعه را تشکیل می دهند مستقیما درمعرض نابودی قرارمی دهد. تجربه بارها نشان داده است که تا زمانی که هیولای یک حکومت اسلامی پابرجاست با تغییر دولت ها وافراد تغییری دروضعیت نابهنجارزنان بوجود نخواهد آمد. وضع قانون ازدواج با فرزندخوانده تیرخلاص به حرمت زن ایرانی ست. هزینه وضع چنین قوانینی تلاشی هنجارهای پایه ای جامعه انسانی است.

٢۵ نوامبر، روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان ودختران درپیش است. این مبارزه ی یکایک ماست برای جامعه ای انسانی ، مبتنی برآزادی و برابری، و عاری از هر گونه تبعیض برمبنای جنسیت ، گرایش جنسی ، ملیت ، طبقه ، مذهب و عقیده !  

 

کمیته مرکزی سازمان کارگران انقلابی ایران (راه کارگر)

 ٢٩ آبان ١۳۹٢ (۲٠ نوامبر ٢٠۱۳)

www.rahekaregar.com

www.asj-iran.com

www.rahekargarnews.com