معنای" نرمش قهرمانانه "!

اعلامیه کمیته مرکزی سازمان کارگران انقلابی ایران

( راه کارگر )

پیرامون توافق اخیر هسته ای در ژنو

 

پس از روی کار آمدن دولت روحانی و مشخص شدن ابعاد ورشکستگی و درماندگی حاکمان اسلامی، روشن بود که همه دستگاه‌ ها ی نظام برای برون رفت از شرایط کنونی که جامعه را در آستانه فروپاشی قرار داده است، حد اکثر نیرو را به کار گیرند تا مبادا شیرازه کارها از دست آنها خارج شود و با شورش های مردم به جان آمده از استبداد ۳۵ ساله روبرو شوند. در خصوص وضعیت فلاکت بار اقتصادی کافی است به یکی از ارقام بر شمرده حسن روحانی در ارائه بیلان صد روزه زمامداریش در مورد بدهی حقوق کارمندان که ۴۶۰ هزار میلیارد تومان است و دولت فقط ۲۸۰۰ میلیارد تومان موجودی دارد، اشاره کنیم ، بدون اینکه فراموش کنیم که تحریم های کمر شکن، رژیم را وادار کرده است تا در سیاست‌های تبلیغاتی شکست‌ خورده خود تجدید نظر کرده، جام زهر را این بار در قالب نرمش قهرمانانه نوش جان کند.

 

از دیگر سو، امپریالیست ها، بخصوص امپریالیسم آمریکا با تجربه شکست های سالهای اخیر خود در عراق و افغانستان و هزینه سنگین نظامی و انسانی آن، ترجیح میدهند در جنگ دیگری در خاور میانه که هم‌ اکنون درگیری‌های متعدد آن مسئله ساز شده است، شرکت نکنند. در چنین شرایطی بود که دو طرف منازعه ، برای حل معضل انرژی هسته ای ایران ، دو نشست اخیر را در ژنو سازمان دادند.

 

در توافق ۲۴ نوامبر، غرب چندین برابر بیشتر از ایران امتیاز به دست آورد چرا که : غنی سازی بالای ۵ درصد را متوقف کرد، توانست ذخایر اورانیوم غنی شده بین ۵ تا بیست در صد را خنثی کند، جلوی ورود سانتریفوژهای جدید به تأسیسات اتمی را بگیرد، نیمی از سانتریفوژهای موجود در تأسیسات نطنز و سه چهارم سانتریفوژهای موجود در تأسیسات فوردو را غیر فعال کند، تولید سانتریفوژهای جدید را فقط محدود به جایگزینی سانتریفوژهای از کار افتاده نماید ، ایران را وادارد تا میزان ذخایر اورانیوم غنی شده در حد ۳ تا ۵ در صد را در طول شش ماه آینده افزایش ندهد و مقرر دارد که اورانیوم غنی شده بیشتر از ذخایر موجود به اکسید اورانیوم تبدیل شود، تعداد تأسیسات غنی سازی اورانیوم موجود را افزایش ندهد، فعالیت در تأسیسات آب سنگین اراک را موقتاً تعطیل کند، بازدید روزانه از تأسیسات نطنز و فوردو را اجازه دهد و همین‌طور باز دید از تأسیسات تولید قطعات سانتریفوژ، تأسیسات ساخت و نگهداری سانتریفوژ و باز دید از معادن اورانیوم کشور و ...

در مقابل تمامی این امتیازها، رژیم ایران توانسته است جلوی تحریم بیشتر را بگیرد، به هفت میلیارد از صد میلیارد دارایی مسدود شده خود دست پیدا کند، طرف مذاکره را متقاعد کند که تحریم علیه تجارت طلا و پتروشیمی را بردارد. همچنین توافق شده است که ایران به بخشی از قطعات یدکی برای ماشین سازی و هواپیما دست پیدا کند. روشن است که این رژیم اسلامی بوده است که عقب نشینی کرده، در حالیکه مردم به درستی می‌ پرسند که اگر رژیم می‌خواست پای چنین معامله نابرابری برود، میتوانست در جریان گروگانگیری سفارت آمریکا یا پیش از آنکه خمینی مجبور شود جام زهر را بنوشد با آمریکا مذاکره کند و میلیاردها دلار سرمایه بلوکه شده ایران در خارج را از دست ندهد. اکنون نه تنها آن سرمایه ها بر باد رفته بلکه دهه ها سرمایه ‌گذاری بی دلیل در انرژی هسته ای آنهم در کشوری که ذخایر نفت و گاز کافی و امکان گسترده ایجاد انرژی‌های سالم جایگزین را دارد، از میان رفته است و قربانی اصلی سالها تحریم جز طبقه کارگر و اقشار تهیدست و کم در آمد نبوده اند. در حالیکه همگان میدانند که نهادهای رنگارنگ سپاه، بسیج، بنیادها و ارگان های امنیتی ـ نظامی آن با غارت سرمایه های ملی ، سال به سال ثروتمند تر شده اند.

 

این توافقنامه هنوز در مرحله مقدماتی است و معلوم هم نیست که طرفین بتوانند پس از طی شدن این دوره شش ماهه ، به توافق پایدار و نهایی دست یابند به ویژه بخاطر مقاومت برخی جناحبندیهای سیاسی در هر دو طرف منازعه . در حال حاضر بخش‌هایی از اصولگرایان در ایران، محافظه کاران در ایالات متحده، لابی اسراییل در امریکا و خود رژیم اسراییل از توافق ژنو عصبی اند و تلاش می‌کنند در پیشرفت آن کارشکنی کنند و پاره‌ای کشور های عربی نیز نظیرعربستان سعودی نارضایتی خود را از این توافقنامه ابراز داشته اند. با این همه به باور ما ، رنگ باختن گزینه جنگ و تهاجم نظامی و نیز تخفیف نسبی تحریمهای اقتصادی و یا لااقل عدم گسترش آن طی شش ماهه آتی ، در مجموع به نفع مردم، بخصوص کارگران و زحمتکشان است . زیرا با برداشته شدن شمشیر داموکلس جنگ و تهاجم خارجی و نیز متوقف شدن روند گسترش تحریمهای اقتصادی ، رژیم اسلامی سرمایه ، بهانه ای برای توجیه فقر و بی حقوقی مطلق اکثریت مردم نخواهد داشت و شاهد رشد مبارزه طبقاتی و جنبشهای اجتماعی گوناگون خواهیم بود .

 

در واکنش به همین شتاب تدریجی مطالبات مردم است که رژیم حاکم همزمان با لاف و گزاف پیرامون دوره " تعادل و امید " و انتشار " منشور حقوق شهروندی " توسط حسن روحانی ، به سرکوب و رشد تصاعدی آمار اعدام بویژه حدت گیری سرکوب فاشیستی ملیتهای تحت ستم شدت داده است . در واقع چرخش در سیاست خارجی رژیم که با نرمش و کرنش توام بوده ، در داخل کشور ، روندی معکوس را طی نموده و با توحش بیشتر همراه بوده است . بنابراین توافقنامه ژنو نباید هیچ توهمی پیرامون ماهیت ارتجاعی و ضد مردمی همه جناحبندیهای رژیم ایجاد کند و یا از شتاب و گسترش جنبشهای اجتماعی گوناگون بویژه جنبش کارگری بکاهد .

توده های فلاکت زده کشور ما باید فرجه عقب نشینی اتمی رژیم را به یک فرصت برای طرح گسترده مطالبات صنفی، سیاسی و اجتماعی خود بدل کنند و در همه سطوح محلی و سراسری چه در محیط کار و چه در محیط زیست - به سازماندهی مستقل خود همت گمارند .

 

سرنگون باد رژیم جمهوری اسلامی

زنده باد آزادی ، زنده باد سوسیالیسم

 

کمیته مرکزی سازمان کارگران انقلابی ایران ( راه کارگر )

 

۳۰ نوامبر ۲۰۱۳

www.rahekaregar.com