جام زهری با هزینه های بسیار برای مردم ایران

 

درباره " تفاهم "  لوزان

 

 

 

پس از کشمکشها و رایزنیهای طولانی بالاخره  وزرای خارجه رژیم اسلامی و دولتهای ۱+۵ در لوزان به " تفاهم " رسیدند. " تفاهمی " که به معنای منجمد شدن استراتژی هسته ای رژیم اسلامی و پایانی بر استراتژی اتمی رژیم است. این توافق "چارچوبی" است که قرار است  در پایان ژوئن ( اوایل تیر ماه ) بر مبنای آن "توافق نهایی و جامع " بر سر فعالیتهای اتمی رژیم اسلامی صورت گیرد. درحالیکه  مذاکره کنندگان ایرانی لوزان  با شور وشعف فراوان از یک توافق "خوب و بازی برد – برد" ، سخن گفته وموجی از خوشبینی برای رسیدن به یک توافق جامع بین ایران و ۱+۵ تقریبا تمام محافل سیاسی را در غرب فرا گرفته بود ، بروز اختلافات بر سر دو سند، که یکی از سوی ایران و دیگری از سوی آمریکا منتشر شده ، فضا را دگرگون کرده است . در ایران، با عنوان  "خلاصه‌ ای از راه‌ حل‌ های تفاهم ‌شده بین ایران و ۱+۵ برای رسیدن به برنامه جامع اقدام مشترک"؛ و  در مورد آمریکا، سند مشابهی با عنوان "پارامتر های یک طرح جامع اقدام مشترک در خصوص برنامه هسته ای جمهوری اسلامی ایران" بطور رسمی، در سایت وزارت امور خارجه آمریکا منتشر شده است .

تفاوتهای بزرگ دردو سند در زمینه های عمده ، از جمله غنی سازی، تحقیق و توسعه و رآکتور آب سنگین اراک ، نشان داد که طرف ایرانی به عقب نشینی های گسترده ای واداشته شده است.  در عین حال در دو موضوع  تحریم ها و بازرسی ها همچنان اختلافات گسترده ای وجود دارد. در سند آمریکائی مقرر شده که آژانس باید به تمام پایگاه های مشکوک که ظن آن می رود که در آنها بطور مخفیانه غنی سازی می شود یا سانتریفوژ در آنجا ساخته می شود، و یا کیک زرد تولید می شود دسترسی داشته باشند. در حالیکه سند ارائه شده  رژیم اسلامی در این باره حرفی نزده و رهبران رژیم اسلامی براین باور تاکید کرده اند که این خط قرمز توافقات است و خامنه ای نیز بارها بر این نکته اصرار داشته که  " مطلقاً نباید اجازه داده شود که به بهانه نظارت، به حریم امنیتی و دفاعی کشور نفوذ کنند و مسئولین نظامی کشور نیز به هیچ وجه اجازه ندارند که به بهانه نظارت و بازرسی، بیگانگان را به این حریم راه دهند" در باره تحریمها هم دقیقا همین اختلافات در دوسند دیده میشود. در حالیکه سند رژیم اسلامی بر همزمانی لغو همه تحریمها با امضای توافق لوزان و همراهی آن با لغو همه قطعنامه های شورای امنیت و اتحادیه اروپا و تحریم های یکجانبه امریکا تاکید میکند ، در سند امریکایی متوقف شدن تحریم ها منوط به "راست آزمایی " اجرای تعهدات ایران است و  اینکه ایران تغییرات لازم را در برنامه هسته ای خود انجام بدهد و پس از تایید آژانس، اتحادیه اروپا و آمریکا اقدام به "توقف" تحریم ها خواهند کرد. یعنی در واقع نه فقط  لغو همه تحریمها ناممکن بلکه لغو تدریجی تحریمها هم پس از اطمینان قدرتهای بین المللی از اجرای تعهدات رژیم اسلامی بدست می آید.

این به اصطلاح تفاهم در شرایطی بدست آمده است که ایران مدتهاست در تحریمی همه جانبه و گسترده قرار دارد و اقتصاد ایران در بن بستی آشکار ومسیر فروپاشی  قرار گرفته است. تحریمهایی که رژیم را در اوج استیصال به تسلیم شدن در مقابل قدرتهای بزرگ جهانی و پذیرش قیومیت بین المللی واداشته است.  " تفاهم " لوزان که با سروصدا و شور و شعف فراوان دستگاههای تبلیغاتی دولت اعلام شده در واقع جام زهردیگریست که رژیم اسلامی سرمیکشد.  هزینه های بیشمار و نامعلوم برنامه هسته ای رژیم اسلامی و جاه طلبی های ولی فقیه در سه دهه گذشته ، یکی از عوامل اصلی انزوای بین المللی و کشمکشهای منطقه ای و بین المللی آن است.  عقب نشینی اجباری رژیم اسلامی  و دست کشیدنش از جاه طلبیهای اتمی اش  یکی از مهمترین شکستهای استراتژیک رزیم اسلامی را رقم زده است . این عقب نشینی خصوصا دربحران بزرگ و خطرناک منطقه خاورمیانه و ظهور داعش و دولت اسلامی ، متحد شدن کشورهای مرتجع خلیج فارس با مصر وترکیه و  سودان و ... در مسئله یمن ، در عین حال سقوط قیمت نفت و از دست رفتن امکانات ارزی رژیم بسیار معنا دار است. 

واقعیت این است که از ابتدا  بسیاری از نیروهای چپ ، ترقیخواه و انسان دوست با برنامه ها ی هسته ای مخالف بوده اند. برنامه هسته ای نه فقط از جوانب اقتصادی ، بلکه بخاطر عواقب بسیار مخرب زیست محیطی اش با مخالفت بسیاری از کارشناسان آگاه روبروبود. پروژه ای که بخاطر موقعیت ژئوپولتیک ایران و زلزله خیز بودن فلات ایران ، امکانات طبیعی و گسترده استفاده ارزان و سالم از نیروی باد و آفتاب و... وهزینه بسیار زیاد اقتصادی و زیست محیطی وانسانی انرژی اتمی نمیتوانست با مخالفت نیروی ترقیخواه و انسان دوست روبرو نشود.  در حالیکه رژیم اسلامی   تاکنون صدها میلیارد دلار  به برنامه هسته‌ای خود اختصاص داده است.  میلیاردها دلاری که می شد  با آن، برای میلیون‌ها شهروند ایرانی اشتغال ایجاد کرد ، دیگر بخش‌های اقتصادی کشور را رشد و توسعه داد. امکانات اجتمایی و رفاهی مردمان ایران را بهبود بخشید.  پس از سه دهه هزینه های هنگفت برای توسعه برنامه هسته ای  ، ما اکنون شاهد بحرانی عمیق و گسترده  در  بخش صنعت، کشاورزی و محیط زیست هستیم. بیش از  ده میلیون نفر بیکارند؛ وزارت آموزش و پرورش و آموزش عالی و بهداشت و درمان با کسر بودجه‌های کلانی مواجه هستند؛ گرانی و تورم و فقر و گرسنگی وفحشا و اعتیاد به مرزی غیر قابل کنترل رسیده است. این در حالی بوده که ایران بزرگترین درآمدهای تاریخ خود را از استخراج وفروش نفت و گاز داشته است. بطوریکه تنها در دوره هشت ساله ریاست جمهوری احمدی نژاد ، رژیم حدود هشت صد میلیارد دلار درآمد نفتی داشته است .

  روشن است که عقب نشینی رژیم اسلامی میتواند راه پیشروی بیشتر مردم در مبارزه برای بهبود زندگی و معیشت خود را هموار کند.  اما مردم ایران  نباید ذره ای توهم داشته باشند که " توافق اتمی" به خودی خود بتواند گشایشی در زندگی آنها و بهبود وضعیت اقتصادی کشور به وجود آورد. برداشنه شدن تحریمهای بین المللی ، شاید بتواند تا حدی از درد و رنج مردم بکاهد و سایه شوم جنگ و درگیریهای نظامی را از سر کشور دور کند ، اما با توجه به برداشتهای متفاوت از این توافق و بواسطه بحران تمام عیاری که منطقه خاورمیانه با آن روبروست ، نمیتوان براحتی به برداشته شدن فوری تحریمها و باصطلاح سرمایه گذاریهای بزرگ اقتصادی امیدی بست. هرچند خود این سرمایه گذاریها با شروط صندوق بین المللی و بانگ جهانی و سیاستهای ریاضت اقتصادی پیوندی ناگسستنی دارد. این خود میتواند سیاست ریاضت اقتصادی تاکنونی رژیم را باز هم  تشدید کند و دور تازه ای از تعرض به معیشت کارگران و زحمتکشان شروع شود. 

کمیته مرکزی سازمان راه کارگر ، مردم ایران  را فرامیخواند که مبارزات خود را علیه حکومتی که از جمله بخاطر بلندپروازیهای اتمی اش ، بحران همه جانبه اقتصادی ،اجتمایی وسیاسی بر کشور تحمیل کرده ، فقر و محرومیت و گرسنگی و بیکاری را به اکثریتی عظیم از مردمان ایران  تحمیل کرده است، گسترش دهند و این شرایط را به سکوئی برای سازماندهی مستقل و سراسری خود و مبارزه  برای سرنگونی حکومت اسلامی سرمایه و تحقق آزادی و برابری  تبدیل کنند.

 

سرنگون باد رژیم جمهوری اسلامی

زنده باد آزادی ، زنده باد آزادی

کمیته مرکزی راه کارگر

آپریل 2015 - فروردین 1394

www.rahekaregar.com