خطاب به کمیته مرکزی سازمان, اعضاء و اعضاء گروه منشعب از سازمان!

امروز بیانیه ای به امضاء هیئت اجرائی سازمان کارگران انقلابی ایران (راه کارگر) را دریافت کردم که حاوی مصوبات رفقای انشعابی است. نمی دانم اسم این اقدام را چه بگذارم. آیا این عمل نامی جز کودتا دارد؟

قرار بود با هم رفتاری متمدنانه داشته باشیم تا در صورت انشعاب این رفقا, آنچهره ای که عباس توکل و امثال او از خود نشان دادند را از خود نشان ندهیم. آیا این است نشان تمدن؟ آیا این است نشان قبول دمکراسی واعتقاد به عدالت ؟ چرا اسامی شما رفقای انشعابی تا کنون روشن نشده است؟ به چه حقی نام سازمان را بر خود نهاد ه اید؟ کدام اهرم دمکراتیک به شما اجازه داده است تا این نام را از دیگران غصب کنید؟. البته اعلام کرد ه اید که انشعاب منطق و آئین نامه ندارد. این به خود شما مربوط است اما من به شخصه نمی توانم این برخورد استبدادی را تحمل کنم. جدایی شما متمدنانه نیست که انتظار برخورد متمدنانه با خود را داشته باشید.

فردا وقتی اعلام شود که شما گردانندگان این انشعاب مدافع وجود ارگانهای غیر منتخب و ولایت استصوابی بوده اید نگوئید که این یک تهمت است. این گوی و این میدان اگر اختلاف نظر سیاسی دارید مطرح کنید و به کنگره بیایید. قهر کردن و جعل نظر رفقایتان که نشد هنر! ناسلامتی قرار بود که پیشگام مبارزه باشید. چرا از حضور در جمع سازمانی و بیان نظراتتان هراس دارید؟ اگر از آفتاب حقیقت نمی گریزید حداقل برای یکبار هم شده بیایید و از اعضاء سازمان رای اعتماد بگیرید و در غیر این صورت متمدنانه به دمکراسی درون سازمانی احترام بگذارید. کسی که نخواهد به رفقای سالیان خود احترام بگذارد هیپچگاه نخواهد توانست به مردم ایران و خواست آنها احترام قائل شود.

استبداد مستبد میزاید, و توده ساکت و حامی مستبد پرور است. روی سخنم با شما رفقای انشعابی است که اسامی شما را تا کنون اعلام نکرده اند. از شما تنها بعنوان برگه رای استفاده میکنند. آیا تجربه حداقل 30 ساله شما در سیاست حکم نمی کند که از چنین برخوردهای مستبدانه و کودتا مسلکانه فاصله بگیرید؟ آیا رهبری یک تشکیلات ورثه ایی است یا انتخابی؟ آیا به انتخاب دمکراتیک اعتقاد دارید؟ یا شما هم معتقد هستید که عضو نباید "درشت گویی" کند و جای عضو در عضویت است و جای رهبر در رهبریت؟ آیا اصلا به شما برنمی خورد وقتی میگویند که در شرایط توفانی بایستی کشتی را سبک کرد؟ یعنی بایستی توده رای دهنده را به آب ریخت تا کشتی رهبر به ساحل برسد؟ این سخنان خمینی و یا خامنه ای نیست. روی سخنم با شما است که این سخنان را بر زبان آورده ومیاورید؛ بدانید که کشتی شما, با اینگونه رهبری و با این خدمه که بر عرشه دارید, در همان ساحل به گل خواهد نشست و هیچگاه روی امواج اقیانوسها را نخواهد دید.

اینک 30 پس از انقلاب بهمن, دوباره وقتی جناحی از یک سازمان چپ بخواهد خود را صاحب نام سازمانش اعلام کند و پشت پا بر هر چه منطق است بزند اول باعث سرشکستگی همه اعضای آن در بیرون خواهد شد و دوم باعث بی اعتباری کسانی که خود را مدعی و پرچم دار جنبش چپ می نامند. کودتا در هر چهره اش ذشت و قبیح است. چه در تهران باشد و چه در بیرون آن.

ما از کشوری استبداد زده می آییم که گردانندگانش به دمکراسی و حقوق دگر اندیشان باوری ندارند. شما تا چه حد به حقوق اعضاء در این سازمان احترام میگذارید؟

این برخورد استبدادی و زورگویانه نبایستی پذیرفته شود. زمانی که در یک تشکیلات دمکراتیک امکان گفتگو و شرکت در کنگره وجود دارد این رفتار ناهنجار نه تنها که پسندیده نیست که قابل توجیح هم نیست. گردانندگان چنین تلاش کودتایی باید بدانند که انشعاب این چنینی آنها را به فاصله چند ساله نوری از بقیه ما نمی رساند. بلکه در کنار ما خواهند ماند اما با یک خاطره تلخ که نشانگر رفتار و درک وارانه آنها از دمکراسی و حقوق مردم است.

اگر تاریخ بر سینه مجریان انشعابات فرمایشی در جنبش چپ ایران مدالی بنشاند، این مدال را بر سینه شما رفقای انشعابی نیز خواهد نشاند و شما را ناجی چپ ایران و کارگران ایران خواهد نامید. همانگونه که این مدال طلایی را بر سینه عباس توکل نیز نشانده است!

هنوز دیر نشده است. همانگونه در نوشته پیشین نوشتم ما هر یک برای خدمت به کارگران و محرومان به صف چپ پیوستیم و اعلام کردیم که از قبول قانون حاکم در کشورسر می پیچیم چرا که آن قانون در خدمت تودها نیست. بمانند ارانی آن بزرگ چپ معتقد بودیم "تنها آن قانون مقدس است که حافظ منافع توده ها باشد". یعنی ما قانون شکنیم. اگر این قانون سد راه ما باشد. اما از شما می پرسم چه شد که به ناگاه داشتن و یا نداشتن ستونی در یک سایت بنام "دیدگاه" برای شما شد یک قانونی مقدس ؟

چپ ایران نیاز به گسترش صفوف و تقویت خود دارد. تجربه انشعابات بی معنا و پی در پی در سازمان اقلیت در برابر ما است. انشعابات بی دلیل که عمدتا بر اثر رنجیدگی رهبران این سازمان رخ داد. نگذاریم این فاجعه را در سازمان ما تکرار کنند. برنده اصلی این انشعاب سازمان امنیت جمهوری اسلامی خواهد بود نه جنبش چپ ایران.

موفق باشید

حمید موسوی 13 ژوئن 2009