قله ی قدرت و ضرورت تسطیح جبری آن

تراژدی خونبار و سناریوی خنده داراما طولانی ج ا ـ از ابتدای شکگیریش تا بامروز در همه ی عرصه ها , بویژه در

ارتباطات سیاسی ـ فرهنگی , آنچنان بر تک تک سلولهای آسیب پذیر ایران و بخش محروم و فقیر مصیبتزده ی جهان

تاثیر جدی و عمیق نهاده بود که اگر حوادث و اعتراضات و جنایات گسترده ی بعد از انتخابات بوقوع نمی پیوست برای هیچکدام از این لایه های پایین متوهم داخل و خارج متصور و حتی باورکردنی نمیبود که این نکبت عصر وتاریخ

چه استعدادشگرفی درسیاهبازی , کلاشی و همزمان بیآبرویی دارد ! آری براستی کار بسیار سخت و کم نتیجه ای

لااقل در کوتاه مدت میتوانست باشد آنچه را که ما در مقابل این همه ابزاروسیع تبلیغ و تحریف و تحقیر انسان , این دیو

خدا پناه در دست دارد ,هرگر نمیرسیدیم! و اقرار باین حقیقت تلخ بما ودر ایران و در نتیجه تاثیر آن بر همه ی مردمان

فریبخورده ی جهان این یاری را خواهد رساند که از مبلغ دروغین سلب باور و اعتبار کند و بساده ترین روش ممکن برای حل و چاره یابی مشکلات انباشته شده ی خود و همنوعان بدنبال راه کذایی « عدل علی یا الهی » نگردند ونباشند!

کمک ارزنده ی بعدی این اذعان بتوان بزرگ رژیم , سدیست برای بازتولید و فریب نیروها ی تازهکارو دردمند جوان ایران وبطبع آن در جهان اسلام و ناگزیری تمرکز بر تضعیف این توان و افشای هرچه عمیقتر ابعاد فساد دستگاه قدرت

فقاهت در روندرویارویی بااو و تسریع ریزش هر چه بیشترنیروهای وابسته ی معترض وتشدید شکاف عمیقتر بین نیروـ

های مخالف درونی و امکان ایجاد قطبندیهای تازه تر و شفافتر افقی در سطح کشورواز همه مهمتر سوزاندن ریشه های

جهل مردم با روشنگری بمنظورسیاهترکردن برگهای دوران حاکمیتشان در اعماق خودآگاه اجتماعی , بحدیکه امکان

تصور بازگشتشان در مخیله ی عمومی , پاک شده باشد . فکر نمیکنم که هیچکس ابعاد غم انگیز بازگشت و تاثیر جدی

و مخرب طالبان درروند آزادسازی افغانستان را ازیاد برده و بتواند ریشه های نفوذ مسخره ی آنان در اعماق ناخودآگاه اجتماع عقبمانده انکار و مردم اسلامزده ی ما راتافته ای جدا بافته دانسته و تکرار «کمدی اسلامی» را در ایران بعد از سرنگونی خلیفه و دورریختن بساط تئوکراتهای دنبه کلفت , منتفی بداند ! اما بویژه چرادر ایران؟

در ایران و هر کشور دیگر جهان,کشورهاییکه دارای منابع سرشار فسیلی و یا سرمایه زا, بدون کار و رقابت تولیدی هستند , چنانچه حتا یک الاغ در راس قدرت قرار گیرد نیاز به هیچگونه ابتکار و توانایی ندارد زیرا که تمام امکانات

ابتکاری و خلاقانه را یکجا همین سرمایه ی هنگفت در دست فرد و گروهی میگذارد که صاحب آن شده و آنان میتوانند

با این ثروت بیپایان بدون مزاحم و موی دماغ تا خدا خداست حکومت و با بذل و بخشش قطره چکانی زندگی , بر گرده ی نیازمندان سوارمانند , کاریکه با خمینی شروع و امروز خامنه ای آنرا ادامه میدهد وتردیدی هم نباید داشت که بتوانند ازاین موهبت الهیشان , اگر « سلامت روان »را از دست نداده باشند بسادگی چشم بپوشند و به حجره و غرفه هاشان

بدون جنگ و خونریزی بازگردند . فکر نکنید که آنان نمیدانند , که چه نعمتی را در دست دارند و چرا نباید آنرا تا دم

آخر بهر قیمت غیرممکن از تصاحبش خلع ید شوند !؟ همانطور که درآمد سرسام آورفروش موادمخدر برای طالبان و

دلیل تلاش برای بازگشتشان به افغانستان بود و شد , همینطور برای پسر شاه مخلوع که بخوبی میداند که پدرش پشت بر

چه کوه استواری داشت که این نیم پهلوی , بخاطر ربوده شدن آن از طرف آخوندها از آن محروم مانده و تلاش برای بازستانی مجدد آن و تجدید دوباره ی کاخ همایونی در این ویرانه ی شیخ و شاهی دارد . براستی اینان و انتظاراتشان,

تا ایران بر این پاشنه کودن اینچنینی بچرخد که چرخیده , طبیعی نیست؟ البته که عادیست ,آن یکی ادعای سایه ی خدایی

داشت واین دیگری , نماینده ی خدا برروی زمین و هر دو دور بلندی مرید و مراد هم و بویژه ملا کاسه لیس دربار بوده و شاه حامی دین خدا اما در رقابتی پیوسته برای سهم بیشتر! البته نگفته کافیست و میدانیم که برای حفظ و صیانت این کیان جلال و شکوه هپروتی میبایست بزرگترین و وحشیترین دستگاه نظامی ـ امنیتی با پیچیده ترین روابط و عناصر اطلاعات و ضداطلاعات را در اعماق زندگی مردم و ارگانهای سیاسی ـ فرهنگی ـ پشتیبان , پیوسته درحفظ و تحکیم همین راستا « مسجد وهییتهای حسینی و...» نیروهای سازمانیافته مخفی کارساز وعلنی را داشت که فعالیتهای بشدت

ارتجاعیشان در دید عموم , عادی و عملن پذیرفته شده وعناصر این اهرم قوی راحت در شناسایی وتعقیب ناراضیان و مخالفان همه جا درمتن و بطن روزمرگی زندگی مردم حضور بیدردسر داشته باشند که عملن هم چنین است را همواره

ممکن سازند ! البته همین کار را « ساواک» شاه با اندکی تفاوت میکرد .

حالا که دلایل کوتاه چرایی حداقل «هشت دهه» ی این رسوب شیخ , شاهی رسوا و اندوهبار را ما با تمام وجود دیده و

در پای این قمار حکومتی , هستی چندین و چندمان صرف عظمت کاخ شاه و بارگاه خلیفه و منازعات داخلی و خارجی آنها که هیچ ربطی بما و زندگی ما نداشته , شده و از خسارتهای ناشی آنها دیری خونخورده ایم , آیا حالا بخوبی میدانیم چرا باید در کنارهم هر چه را که میتوان , با« همدیگر» بکار برد تا این جرثومه ی عمیق ریشه ای فساد «شیخ وشاه » را از چشمانداز فضای زندگی سیاسی ـ فرهنگی امروز که هیچ تناسبی با ویژگی عقبمانده و مزاحم آنان ندارد را بی ـ

رحمانه حذف کرد. این باور همسویی در رودررویی با این هیولای بشدت وحشی و قدرتمند , اقدام ابتدایی و در عینحال

چارهسازترین راه برای صعود ببالاو دستیابی به فروریزی اگر نه قهری این قله ی کودن زخمی «در کوتاه مدت »

بلکه لااقل موفق در تسطیح جبری آن در روند مبارزاتمان گردیم . این جنبش بمیزان همبستگی و گستردگی وتنوع

اجتماعی آن میتواند امکان سریع و کم هزینه ی پراکندگی و پریشانی و در صورت سازماندهی مستقیم ولی همگانی در

ظرفیکه حالا میخواهد هر نامی داشته باشد , سازماندهی و مدیریت دوجانبه داشته باشد , بموفقیت برسد ! جنبه و کار

این مدیریت دو سویه, علاوه بر ضرورت سریع ایجاد آن , باید منشوراین بهم پیوستن و ایتلاف با همه پردازی و یا جمع

باوری آغازشود تا بتوان انگیزه های بیشتری را در کشف و راهبرد درستترموانع رویاروی وتدبیرجمعی درحل آنها

را با وا داد و مسولیت,بهمگان سپرد و بجنبش بزرگتروکارسازتر درهمین امروز باورنکردنی باین مهم, ایمان آورد.

بگمان من منافع کوتاه و بلند مدت این روی آوری به پلورالیزم عملی که تنها راه عبور ازاین شب وهشتناک است ,

میتواند در روند شکلگیری وشیوع خود امکانات و انتظارات بسیاری را دراجتماع طبقاتی ما بدون نیاز به حشونت و

قهرپاسخ گوید و اگرما این باور را با بردباری سیاسی و حفظ مرزهای منافع طبقاتیمان در هم نریزیم و ایده های آنرا

همگانی کنیم , دیگرهرگز متصورهم نمیتوانست شود که مفتخورانی اینچنین دیوانه و بیگانه از ما و نیازمان , دندان در

شاهرگ حیاتمان فروکنند و برهستی چند نسل آتش برافکنند !

کشورما: نیاز جبری به تقسیم برابرامکانات مالی و رفاهی ,قدرت , آزادی واختیارات ملی و مذهبی ... دارد . هرگونه

خوشخیالی و تاخیر و کم توجهی به این خواسته های بحق و بیتوجهی سیاسی در دریافت آنها , بمنزله گسترده تر ماندن

میدان جنگ ونزاع همیشگی و تداوم سرقت سرمایه ی ملی بدست یک مشت بیکاره ی مدعی جابر و کلاش و دلیلی برای میلیتاریزه بودن و ماندن در منطقه و حضور عوامل نظامی خارجی در بیخ گوشمان خواهد بود و ماند !

شاه رفت و خامنه ای نیز هم باید برود و ما او را از آن قله ی قدرت بزیر خواهیم کشید . اما ایا درک و تقسیم افقی

سیاسی , فرهنگی در انگاره های ما , با اینهمه ادبار ونا آرامی تاریخی , راه یافته و ما در جزء جزء حضور دانش

گامی بپیش و در مقابل تندروی خطرناک لگامی برخویش باشیم ؟

برای رسیدن به این ایده آلهای بسیار کوچک و دستیافتنی , کشور ما امکانات کافی برای همه دارد . بیایید خود را

در تشکلهاییکه میتواند ما و منافعمان را بدست خودمان در مقابل غارتگران حفظ میکند , بوجود آوریم . این تشکلها

را ما در همه حال بعنوان گاردها و برجهای نگهبانی از هویت مستقلمان نیاز داریم . هرچه این برجهای دیدبانی

بلندترومتعددترو بیشتر باشند امکان دوباره ی وجود و یا حتا تصورذهنی دزدانی همچون شاه و شیخان کمتر و غیر ممکنترو در نتیجه پیدایش قلل قدرت فردی , ناشدنی میشود.

بهنام ــ پنجم مارس 10