مبارزه برای افزایش دستمزد در فاز تازه

رضا مقدم - 22 مارس 2015

افزایش هفده درصدی حداقل دستمزد و بیانیه شش تشکل کارگری برای حداقل دستمزد سه میلیون تومانی نقطه پایانی بود بر اتکا و استناد جنبش کارگری ایران بر ماده چهل و یک قانون کار در مبارزه برای حداقل دستمزد. سالهاست که حداقل دستمزد کارگران مطابق کفاف زندگی یک خانواده چهار نفره تعیین نمیشود بلکه با معیار های خود رژیم اسلامی یک سوم خط فقر است. سالهاست که جلسات شورایعالی کار، یعنی جلسه کارفرماها، دولت و شوراهای اسلامی، تکرار شوم تصمیم گیری برای تحمیل فقر به دهها میلیون کارگر در ایران است. سال گذشته بخشی از کارگران ماهشهر با تعیین حداقل دستمزد دو میلیونی اولین گام را برای شکستن این دور باطل برداشتند تا جنبش کارگری مبارزه و اعتراض خود را خارج از چارچوب قانون ضد کارگری کار جستجو کند. اقدام سال گذشته بخشی از کارگران ماهشهر امسال توسط شش تشکل کارگری دنبال شد و آنها تلاش خود را برای تشویق و ترغیب کارگران برای خارج شدن از مدار قانون کار رژیم اسلامی آغاز کردند.

از اوایل دهه هشتاد در جنبش کارگری مباحثی براه افتاد تا مبارزه کارگران برای ایجاد تشکل از مبارزه برای "حق تشکل" وارد فاز ایجاد عملی تشکل گردد. در آن زمان سیر منطقی مبارزه برای ایجاد تشکل شامل مرحله تحمیل حق تشکل به رژیم اسلامی و سپس دست بکار عملی شدن برای ایجاد تشکل بود. در این چارچوب رژیم اسلامی می پنداشت که تا تسلیم کارگران برای پذیرش حق تشکل نشده، با خطر ایجاد تشکلهای کارگری روبرو نخواهد شد. با همه گیر شدن این بحث کارگران شرکت واحد اولین بخش جنبش کارگری ایران بودند که سندیکای خود را قبل از تحمیل حق تشکل به رژیم اسلامی ایجاد کردند و مبارزه برای ایجاد تشکل در جنبش کارگری را وارد فازی جدید کردند.

در مورد افزایش دستمزد هم تقریبا همین روند دارد شکل میگیرد که نشانه فعالیت رو به پیش جنبش کارگری است. یعنی فعالیت جنبش کارگری ایران به جدل بی نتیجه چند دهه ای با رژیم اسلامی بر سر نرخ تورم و دخالت کارگران درتعیین دستمزد و اعتراض به ترکیب شورایعالی کار پایان میدهد و همه آنها را خلاصه می کند در تعیین مبلغ مورد نظر و فرخوان به کارگران برای یک مبارزه سراسری و متحد برای دستیابی به آن. دفاع از روند جدیدی که در جنبش کارگری آغاز شده و نتیجه دهها سال دهن کجی آشکار رژیم اسلامی به فلاکت میلیون ها کارگرست، جنبش کارگری ایران را در مبارزه بر سر دستمزد وارد دوران تازه ای کرده است. حمایت از این حرکت و تقویت آن کمک به شکستن حلقه ای است که مبارزه در حصار آن برای جنبش کارگری تنها شکست و زندگی در زیر خط مرگ به همراه دارد.

در دوران تازه مسئله دستمزد نزد کارگران با تصمیم شرایعالی کار بسته نخواهد شد و تمام سال ادامه خواهد یافت. تاکنون شوراهای اسلامی و کل حاکمیت تنها ماههای پایانی سال را که جلسات شورایعالی کار در جریان است، دوره بحرانی برای دستمزد می دانستند. در دور تازه، معضل رژیم با تصمیم شورایعالی کار فیصله نمی یابد زیرا فعالین کارگری مبارزه برای دستمزد سه میلیونی را ادامه می دهند. تقویت و پیوستن به بیانیه حداقل دستمزد سه میلیونی بهترین راه برای ادامه مخالفت باافزایش دستمزد هفده درصدی امسال است.