پیام نوروزی سازمان راه کارگر



فرا رسیدن بهار خجسته ، آغاز سال نو خورشیدی و جشن نوروزی را به  کارگران، زحمتکشان و مردمان جویای شادی در هر کجای جهان شادباش می گوئیم. به امید آن که  شکوفائی زمین و باروری طبیعت، در جنبش مبارزاتی توده ای و پیکار بی امان کارگران و زحمتکشان شهر و روستا  برای دست یابی به بهار آزادی و سوسیالیسم، خون تازه ای در رگ انقلاب ترزیق کند. کشور ما، زیر مهمیز حکومت اسلامی، یک سال تقویمی دیگر را پشت سر نهاد. سالی پرتپش و پر ماجرا، سالی با تشدید دامنه  فشارهای سیاسی و اقتصادی، سال فربه شدنِ فربه ها، و تهیدست تر شدنِ تهیدستان!

نگاهی گذرا بر چند رویداد تاریخی در این سال، نشان از آن دارد که حکومت اسلامی در بن بست تضادهای خود، راه چاره و برون رفت ندارد و دیر یا زود، از پای در خواهد آمد.  



۱ ــ در خرداد ماه این سال، سران حکومتی در یک انتخابات مهندسی شده، با به میدان فرستادن ابراهیم رئیسی، یکی از منفورترین چهره های امنیتی و قضائی چهار دهه گذشته، به عنوان رقیب شیخ حسن روحانی، نعل وارونه زدند تا با تحریک احساسات شهروندان برای "انتخاب میان بد و بدتر" آنان را به سود روحانی،  به پای صندوق های رای بکشانند و مشارکت توده مردم در انتخابات ریاست جمهوری را به حساب اعتماد به کلیت نظام قلمداد کنند و در بوق های تبلیغاتی خود بدمند که بیائید و تماشا کنید جمعیت میلیونی رای دهنده به نظام را !!

اگر چه حسن روحانی در جریان آوازه گری های انتخاباتی وعده  بهبود اوضاع اقتصادی و اجتماعی میداد و از مشارکت نماینده ای از زنان و اقلیت های ملی و مذهبی در ترکیب دولت اینده خود سخن می گفت،  اما به شیوه دوره پیشین، پس از برگزاری انتخابات، با تمکین یک جانبه از خامنه ای و جناح رقیب، به هیچیک از وعده های فریبنده خود، عمل نکرد و بر دامنه  یاس و نومیدی مردم از کلیت نظام و همه جناح بندی های آن افزود. نکته شگفت انگیزتر و در خور توجه اینکه با وجود تسلیم یک جانبه و بی قید و شرط روحانی، آتش رقابتهای فرقه ای درونی و جنگ بر سر غارت منابع کشور، فرو ننشسته و ماجرای کشمکش جناح بندیهای رژیم همچنان داغ باقی مانده است و هر کدام از جناح بندی های حکومتی تلاش دارند ناکامی ها و نارسائی های کشور را ناشی از کارکرد نادرست جناح رقیب دانسته، به حساب ندانم کاری های آن بنویسد تا به باور خود، کلیت نظام  و جناح خود را تبرئه نماید.



۲ ــ در شامگاه یکشنبه بیست و یک آبان ماه این سال، زلزله ای به قدرت هفت وسه دهم ریشتر، که مرکز ان شهرستان مرزی سرپل ذهاب بود، غرب کشور را به لرزه درآورد و بنا بر ادعای رژیم چهارصد و چهل و پنج قربانی  و هفت هزار و پانصد تن زخمی بر جای گذاشت. جدای از اینکه مردم منطقه شمار قربانیان و زخمی ها را چند برابر می دانستند، با این وجود، رژیم آشکارا خود را از کمک رسانی به قربانیان و آسیب دیدگان کنار کشید و یاری رساندن به زلزله زده گان را به مردم با واگذار نمود که با حمایت همه جانبه از سراسر ایران، زخم های ناشی از رویداد زلزله همچنان پا برجاست. از وعده های دولتی دایر بر پرداخت وام برای نوسازی و یا بازسازی خانه های ویران شده و یا آسیب دیده، همچنان خبری نیست و بخشی از وجوه جمع آوری شده هم در حساب اشخاص  و نهادهای غیردولتی مسدود گردیده است.



۳ ــ از آن جا که سران رژیم ناتوان از لگام زدن بر غارت گری باندهای مافیائی، آخوندی، نظامی، امنیتی، برای تامین هزینه دستگاه های تبلیغاتی اسلامی و جنگ برون مرزی در چهار کشور عراق، سوریه، لبنان و یمن، در تنگنا هستند، با بالا بردن بهای مواد غذائی، سوخت، انرژی، و افزایش بهای خدمات دولتی در بودجه پیشنهادی سال آتی،  آنچنان بر شدت دامنه بهره کشی و غارت سفره بی رنگ و بوی زحمت کشان افزودند، که تظاهرات پرشکوه ده روزه دی ماه کارگران، زحمت کشان، دانشجویان، بازنشسته گان و بیکاران بیش از صد شهر کوچک و بزرگ را به دنبال آورد.



رژیم توانست با توسل به خشونت نظامی، ترورهای خیابانی و بازداشت چند هزار تن از تظاهرکنندگان و شکنجه و تجاوز و تزریق آمپول های روان گردان به زندانیان، به طور موقت به مهم ترین اعتراض سراسری و شورش توده ای چهار دهه  گذشته مهار زند اما زمینه های ناآرامی همچنان برقرار است، بحران اقتصادی و اجتماعی از ژرفای خود می جوشد و امواج اعتراضی توده ای بی گمان در راه است. زیرا با تعطیل شدن بخش عمده برنامه های عمرانی و گسترش دامنه بیکاری،  چشم اندازی برای بهبود اوضاع اقتصادی و مالی میسر نیست.

این  خیزش انقلابی ، یکبار دیگر، اما به گونه ای جدی و همه جانبه، سرتاپای رژیم را به لرزه در آورد. مردم با هر دو جناح" اصلاح طلب " و "اصول گرا" به شکل همه جانبه ای  تصفیه حساب نمودند و مدعیان اصلاح طلبی از کوچک تا بزرگ به زیر عبای خامنه ای خزیدند و بر بقای نظام تاکید ورزیدند. هر چند شخص خامنه ای هم اعتراف نمود که به مساله عدالت اجتماعی توجه نشده، اما با اهانت به تظاهرکننده گان و اراذل و اوباش خواندن آنان و به میان کشیدن پای قدرت های خارجی نشان داد، که در کماکان بر پاشنه خشونت می چرخد و جز سرنگونی انقلابی حکومت اسلامی راه حل دیگری در پیش روی توده های به ستوه آمده وجود ندارد.



۴ ــ  در دو ماهه پایانی سالی که گذشت، دو حادثه جداگانه، آتش سوزی در نفت کش سانچی در دریای چین ، در کنار یک کشتی باری چینی  و سوختن سی تن از ملوانان کشتی ایرانی و سرنگونی هواپیمای مسافربری آسمان در مسیر پرواز تهران ــ یاسوج و کشته شدن شش تن خدمه هواپیما و شصت تن مسافران آن؛  از جمله پانزده تن از کارشناسان محیط زیست، مسائل ابهام زئی را در سطح ملی و جهانی مطرح ساخته است!

ملوانان ایرانی کشتی سانچی در میان شعله های آتش سوختند بدون آن که از جانب جمهوری اسلامی امدادی بیابند و بی گمان برای جمهوری اسلامی مرگ ملوانان چندان ارزش نداشت که از چین و یا دیگر کشورهای منطقه درخواست امداد نماید و از بابت این امدادرسانی احتمالی  هزینه ای بپردازد. یا چرا هواپیمائی که استاندارد پرواز ندارد و از رده خارج است، پروانه پرواز دریافت می دارد و چرا در هر دو حادثه ناگوار هیچ مقام کشوری و یا لشکری، پذیرای مسولیت نیست؟ جز این است که در سیستم حاکم بر کشور، برای باندهای مافیائی، نظامی ــ امنیتی، تنها سود مطرح است و نه هیچ چیز دیگر!  و برای تامین سود هر چه بیشتر این نوکیسه ها، قربانی شدن شهروندان هیچ اهمیتی ندارد.



۵ ــ در آستانه چهلمین سال بیداد اسلامی،  مردم به قدرت توده ای خود، به مراتب آگاهی دو چندان یافته اند زیرا در پس سرکوب اعتراضات توده ای دی ماه گذشته، مطالبات کارگری فراز تازه ای یافته و دامنه خواسته های کارگران فراتر از درخواست دریافت دستمزد و حقوق معوقه و ادامه اشتغال، به حوزه مالکیت و خلع ید از مالکان فراری و غاصبان حکومتی رسیده است و در کنار، مطالبات کارگری و کارمندی و بازنشسته گان،  نافرمانی مدنی در جنبش دختران خیابان انقلاب، که از دیماه آغاز شد هر روز و هر ساعت، در خیابان های پر رفت و آمد شهرها، دسته ای از زنان و دختران، سرودخوانان از روسری خود پرچم اعتراضی می سازند علیه حجاب اجباری! و خامنه ای مبارزه علیه حجاب اجباری و برای ازادی پوشش را ناشی از تبلیغات دشمنان خارجی اعلام نمود . ولی مبارزه علیه حجاب اجباری و آپارتاید جنسی و برای برابر حقوقی کامل زنان و مردان تداوم خواهد یافت. فعالیتهای غروز انگیز زنان و مردان آزاده در تهران و شهرستانها همزمان با هشت مارس روز جهانی زن نمونه ای درخشان از این مبارزه محسوب می شود.

بی گمان، سالی پرتپش و سرشار از جنبش در راه است و اگر چه گرگ های گرسنه ای برای ماترک جمهوری اسلامی دندان تیز کرده اند اما سرنوشت آینده کشور در دستان پرتوان نسل برومندی از مبارزان جنبش طبقاتی و اجتماعی، از کارگران، زحمتکشان و زنان و مردان آزادیخواه قرار دارد، که در طی چهار دهه گذشته در کوران مبارزه فولاد آب دیده شده اند!



 نوروزتان پیروز و سال جدید بر شما خجسته باد!



  سازمان راه کارگر

اسفند ۱۳۹۶- مارس 2018

www.rahekaregar.com