سند شماره ۳

 

 

پیام سازمان راه کارگر به مناسبت سالگرد کشتار زندانیان سیاسی

 

( ویژه سی امین سالگرد فاجعه تابستان شصت و هفت )

         

  سی سال پس از  قتل عام زندانیان سیاسی در تابستان ۶۷، سیاست حاکم بر رژیم اسلامی همچنان بر پایه پاکسازی عقیدتی مخالفان استوار است. تاریخ زندگی حکومت اسلامی، تاریخ کشتار، اعدام و تصفیه های خونین،  تلاش برای نابودی انسانیت ، شادی،عشق و امید، به زانو در آوردن مردم در مقابل خبرگان آدمخوار و قوانین شریعت بوده است. تاریخی که با اعدامهای پشت بام مدرسه رفاه آغاز و با اعدامهای صحرایی  کردستان، خوزستان و ترکمن صحرا ادامه یافت. این کشتارها جنایات برنامه ریزی شده ای است که روحانیت نزدیک به چهار دهه به هدف تحکیم قدرت مطلقه خود مرتکب شده است. علیرغم همه اختلافات و کشمکشهای جناحهای حکومتی و تغییر و تعویض های دستگاه  دولتی، ماهیت این نظام آدمخوار و متحجر در دشمنی با تودهای ستمدیده و آزادیخواه تغییر نکرده است و رژیم اسلامی همچنان بر پایه کشتار، اعدام، زندان و تصفیه مخالفان و خفقان و سانسور به حیات ننگینش ادامه میدهد.

 

 سی سال پیش در تابستانی داغ و سوزان، رژیم اسلامی آتش بس در جنگ هشت ساله با عراق را « با نوشیدن جام زهر»  پذیرفت تا در جشن پایانی هزاران زندانی سیاسی بی دفاع را قربانی کند. عاشقان خون و مرگ و مرثیه، در سکوت و تاریکی، در بی خبری و انتظار، با فتوایی در دست، زندانیان سیاسی را به صف کردند. راهروهای منتهی به بیداد گاه ها از زندانیان انباشته شد و انگیزاسیون اسلامی در انتظار زندانیان، آنانرا به سالن های شلاق و دار هدایت کرد.مرداد و شهریور ۶۷ با قتل عام هزاران زندانی سیاسی، دارهای سالن حسینیه و آمفی تئاتر، احکام هیات مرگ اشراقی، نیری، پورمحمدی و رئیسی و کامیون های حمل گوشت که از تیر باران شدگان انباشته شده بود، بعنوان سیاه ترین فصل در تاریخ  ننگین جمهوری اسلامی رقم خورد . طی این دو ماه ملاقاتها قطع و خانواده ها در بی خبری مطلق بودند. انتظار، بی خبری، سکوت، نماز جمعه، اوین، گوهر دشت ، ملاقات ممنوع ... روزها و هفته ها گذشت، تا بالاخره خانواده ها خبرها را از کمیته ها گرفتند: اعدامشان کردند...تنها ساکهای بجامانده از فرزندان رشید و اسیر به خانواده ها میرسد ...بکدامین گناه ، بکدامین جرم اعدامشان کردند....در کجای این خاک جایشان داده اند.... سکوت ...انکار ...سکوت .... خانواده ها پاسخی نمی یابند...

   

 تلاشهای بی وقفه و شجاعانه خانواده های زندانیان سیاسی، پرده ازجنایات بی شماررژیم برداشت، افشای اسرار جنایات در خاورانها مبنا وآغازی برای کارزار دادخواهی مردم ایران علیه خبرگان آدمخوار شد. این تلاشها بود که دهه خونین ۶۰ را با نگاهی دیگر به نسل جوان پس از انقلاب و جهانیان نشان داد. افشاگری خانواده ها خبر قتل عام هزاران مخالف را به گوش جهانیان رساند. دادگاهای شرع خلخالی و گیلانی و لاجوردی و موسوی، نوروز سنندج، کشتار فعالان خلق ترکمن، سرکوب فعالان خلق عرب و بلوچ، لشگرکشی ۲۸ مرداد به کردستان و اعدامهای گسترده پس از  سی خرداد شصت زنجیروار ادامه  یافت تا در تابستان ۶۷ دسته دسته بازماندگان این دوره خونین را در سکوت قتل عام کنند. این راهپیمایی خونین نشان می دهد که این رژیم هرگز نتوانسته است و نمی‌تواند بدون داغ و دار و شلاق و شکنجه به حیاتش ادامه دهد. دهه خونین شصت سند وگواه روشن این حقیقت است.

 

علی رغم انتشار اسناد و شواهد بسیار در کنار نامه ها و نوارهای آیت الله منتظری در ملاقات با هیات مرگ، علی رغم تلاش خانواده های قربانیان جنایات دهه شصت و زندانیان سیاسی سابق و فعالان سیاسی و گروههای چپ و آزادیخواه، علیرغم کشف خاورانها و گورهای دسته جمعی در تهران و بسیاری از شهرهای ایران ، علیرغم شهادت صدها شاهد از میان زندانیان سابق و خانواده های قربانیان، علیرغم تلاشهای بین المللی و مراسم یاد بودها و برگزاری دادگاه نمادین بین المللی در لندن و لاهه  و برملا شدن تصمیمات و فتواهای بالاترین رهبران حکومتی در تصفیه زندانها و قتل عام زندانیان سیاسی، علیرغم افشای چهره و نام هیات سه نفره مرگ و دست اندرکاران و آمران و عاملان این کشتار، قاتلان و جنایتکاران همچنان بر مصدر حکومت اند و همچنان خبره ترین آدمخواران و جنایت کاران، خبره ترین سانسور چیان و تیغ بدستان در هیات جناحهای مختلف حکومتی در این دستگاه مافیایی و جهنمی، در پی شکار انسان و آزادی و شادی و زندگیند. علیرغم شکا فها و تضادهای بین این فرقه ها و مافیای هزار فامیل، سیاست اصلی رژیم در رابطه با جنایات آن دهه خونین و خصوصا قتل عام زندانیان سیاسی در سال ۶۷ سکوت، دروغ، فراموشی و انکار است. علیرغم گذشت ۳۰ سال از قتل عام، ابعاد این کشتار در سراسر ایران ابعاد این جنایات کاملاً فاش نشده و گزارشات انتشار یافته تنها گوشه کوچکی از این جنایت را برملا کرده اند.

 

 در دوره کنونی رژیم اسلامی کوشیده است با ویران سازی مداوم آثار باقی مانده از قتلعامهای خونین دهه ۶۰، ساختمان و جاده سازی در خاورانهای ایران، نظیر اهواز، کرمانشاه، رشت وتهران ...، و ویرانسازی دیگر آثار بازمانده از آن دهه،  سیاست نابود سازی حافظه وهوشیاری جمعی مردم ایران و خانواده های قربانیان تبهکاریهای سیاسی –عقیدتی ادامه دهد. اگر در گذشته با دفن اعدامیان در گورهای دسته جمعی و بی نام و نشان، با ویران کردن سنگ قبرها و حذف اسامی و تصویرها، خانواده های قربانیان را آزار میداد و تلاش داشت بهترین وآگاهترین فرزندان مردم ایران و مخالفان سیاسی ــ عقیدتی را از تاریخ رسمی حذف کند ، اینک بولدوزرها و طرحهای توسعه سرمایه دارانه اسلامی،  سیاست قبلی را ادامه می دهند.

 

این در حالیست که رژیم روی فقدان و مرگ مادران و پدران جانباختگان حساب باز کرده است. متاسفانه در این دوره طولانی استبداد بسیاری از مادران و پدران قربانیان جنایات سیاسی دهه ۶۰ جان سپرده وجان می سپارند بی آنکه امکان دادخواهی داشته باشند و حتی از مکان دفن عزیزانشان باخبر شوند. مادر بهکیش، مادر پرتویی، مادر ریاحی، مادر معینی، مادر رضایی جهرمی، مادر میلانی، مادر حسین پور و.... از آن جمله اند. مادرانی که با شنیدن صدای دادخواهی شان در عرصه داخلی و بین المللی و برسمیت شناخته شدن تدریجی این فاجعه  بعنوان جنایت علیه بشریت، باری از دوششان برداشته شده و میشود.

 

 نباید بگذاریم این جنایات فراموش شوند؛ نباید بگذاریم آمران و عاملان این فجایع از دست عدالت بگریزند. باید شرایط محاکمه عادلانه و علنی آنان را فراهم کرد و آنانرا به جرم جنایت علیه بشریت و سازمان دادن یک نظام فاشیستی اسلامی، سازمان دادن تصفیه های خونین عقیدتی، مذهبی، سیاسی، ملی و جنسیتی به محاکمه کشاند تا  تاریخ خونین وجنایت بار استبدادی باردیگر در کشور ما تکرار نشود. روشن شدن حقیقت این دهه خونین و همه چهل سال سرکوب، خونریزی، وحشت و اضطراب برای ساختن کشوری آزاد و برابر، برای شکستن زنجیره قتل و انتقام و جنایت ضرورتی حیاتی است.

 

 سازمان راه کارگر ضمن گرامیداشت یاد و خاطره همه جانباختگان راه آزادی و برابری، به مادران و خانواده های مبارز و وفادار جنبش دادخواهی درود می فرستد و مصمم است در همگامی و همراهی با مادران و خانواده های اعدامیان دهه های خونین حاکمیت رژیم اسلامی ،  همراه و همگام با همه انسانهای شریف و آزادیخواه، همه سازمانها و گروههای مدافع حقوق انسانی، برای افشای  تمامی حقیقت تلاش کند ، همه ی قربانیان جنایت های سیاسی در ایران شناخته و دادشان را در دادگاهی عادلانه، آزاد و علنی فریاد کنند ، همه آمران و عاملان این جنایات سازمانیافته و سراسری شناخته، افشا و محاکمه شوند تا امکان تکرار چنین جنایت های سیاسی و وحشیانه را با کمک به  سازمان دادن مردم در شبکه ها و نهادهای مترقی و بشردوست و عدالت طلب، آزادیخواه، مدرن و سکولار علیه جریانات ارتجاعی و نژادپرست و مذهبی بگیرد. برای سرنگونی رژیم جنایتکار اسلامی و برای آزادی و برابری مبارزه کند و در راه متحد کردن همه تلاشها و مبارزات و به ثمر نشاندن آرمانهای جانباختگان راه آزادی و سوسیالیسم تلاش نماید.

 

زنده باد یاد و خاطره همه جانباختگان راه آزادی و سوسیالیسم

سرنگون باد رژیم جمهوری اسلامی ایران

زنده باد آزادی ، زنده باد سوسیالیسم

 

سازمان راه کارگر

 

مرداد۱۳۹۷ – اوت 2018

http://www.rahekaregar.com

public@rahekaregar.com

site@rahekaregar.com

کانال تلگرام سازمان راه کارگر

https://telegram.me/SazmanRaheKaregar

آدرس سایت راه کارگر ویزه اینترنت پرسرعت

www.rahekaregar.com

آدرس سایت راه کارگر ویژه اینترنت کم سرعت و برای ایران

http://rahekaregar.com/index1.php